Historia i rola obrączki

  Obrączki są znakiem zawarcia związku małżeńskiego. Noszące je osoby sygnalizują innym, że mają już swojego partnera. Noszą je małżonkowie z zachodnim kręgu kulturowym. Ich okrągły, niekończący się kształt symbolizuje wieczność i doskonałość. Skąd się jednak wzięły?

Najstarsze wzmianki o ozdobach ślubnych, noszonych na palcu, pochodzą ze starożytnego Egiptu. Początkowo wykonywane były z roślin, później z kości słoniowej.

Pierwsze obrączki ze szlachetnego kruszcu pojawiły się w starożytności, w Izraelu. Ponieważ Izrael znajdował się pod rzymskim panowaniem, pomysł na noszenie pierścionka na palcu będącego symbolem miłości, zawędrował do Rzymu i upowszechnił się.

W wiekach średnich zawieranie ślubu odbywało się od XIV wieku w kościele w obecności kapłana. Elementem ceremonii była wymiana obrączek. Od tej chwili obrączki już nie tylko były symbolem miłości, ale także zaufania finansowego względem małżonka. Ozdabiano je grawerem, który nadawał im indywidualności.

Na jakim palcu nosić obrączkę? To zależy od kraju. W krajach takich jak Francja, Wielka Brytania,Irlandia, Szwecja, Czechy, Włochy, Turcja, Słowenia, Bułgaria, Słowacja, Brazylia, Meksyk, Iran, Egipt, Stany Zjednoczone i Kanada obrączkę nosi się wedle tradycji rzymskiej, na palcu serdecznym lewej ręki. Jest to związanie z wierzeniem, że przez ten palec przepływa żyła prosto do serca, zwana vena amoris. Z kolei w Polsce, Australii, Niemczech, Chile, Norwegii, Danii, Grecji, Hiszpanii, Indiach, Wenezueli i Bułgarii obrączka zdobi palec serdeczny prawej dłoni.

Pomiędzy kulturami występują różnice w noszeniu obrączki. Greczynki noszą obrączki ze srebra, a ich mężowie ze złota. W niektórych regionach Indii obrączkę nosi się na palcu u stopy. Dawniej w Polsce obrączkę nosiły tylko kobiety. Mężczyźni noszą ją dopiero od I Wojny Światowej. W czasach gdy obrączkę nosiła żona, w momencie rozłąki małżonków takiej jak wojna, obrączkę łamano i każdy zatrzymywał sobie połowę. W Polsce jest obyczaj przekładania obrączki z prawej dłoni na lewą w momencie wdowieństwa.

W innych krajach i kulturach też istnieją symbole małżeństwa. Chinkom wpina się podczas ceremonii ślubnej ozdobną szpilkę we włosy. Tybetanki zakładają specjalny fartuszek zszyty z trzech elementów materiały czyli pangde. U Indian Hopi mężatki noszą spuszczone warkocze, a panny podniesione. Hinduski malują na czole znak sindur (kropka) i przedziałek mang. Nie należy jej mylić z bindi, które jest elementem wierzeń ajurwedyjskich, kropką chroniącą czakrę na czole, a czasem bywa ozdobą.

Bibliografia:

M. Bogucka, Gorsza płeć, Warszawa 2005

https://auroria.pl/blog/historia-obraczek-slubnych

https://pl.wikipedia.org/wiki/Obr%C4%85czka_%C5%9Blubna

https://pl.wikipedia.org/wiki/Znaki_stanu_ma%C5%82%C5%BCe%C5%84skiego

https://pl.wikipedia.org/wiki/Sindur

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *